پزشکی طب دائم
جدیدترین روش تعویض مفصل زانو

جدیدترین روش تعویض مفصل زانو 2022

جراحی حداقل تهاجمی (MIS) جایگزینی کامل زانو با حفظ چهار سر ران تکنیک جدید چهار سر ران ممکن است بهبودی سریع‌تری را برای بیماران مبتلا به آرتریت زانو فراهم کند.

بررسی کلی تعویض مفصل زانو یک روش جراحی است که باعث کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی در بسیاری از بیماران مبتلا به آرتریت شدید زانو می شود. معمولاً بیماران پس از درمان‌های غیرجراحی (مانند اصلاح فعالیت ضد
داروهای التهابی یا تزریق مفصل زانو) نتوانسته اند علائم آرتریت را تسکین دهند. جراحان تعویض زانو را برای بیش از سه دهه به طور کلی با نتایج عالی انجام داده اند. اکثر گزارش ها دارای نرخ موفقیت ده ساله بیش از 90 درصد هستند.

به طور کلی، دو نوع راه برای جایگزینی کامل زانو وجود دارد:

رویکرد سنتی و رویکرد جدیدتر کم تهاجمی (که گاهی اوقات به آن حفظ عضلات چهار سر ران می گویند). جایگزینی کامل زانو شامل یک برش تقریباً 8 اینچی روی زانو و بستری در بیمارستان 3-
5 روز و گاهی اوقات اقامت اضافی در یک محیط توانبخشی بستری قبل از رفتن به خانه. دوره نقاهت (که در طی آن بیمار با واکر یا عصا راه می رود) معمولاً از یک تا سه ماه طول می کشد.
اکثریت بزرگ بیماران پس از بهبودی کامل از تعویض کامل زانو، تسکین کامل یا قابل توجه علائم آرتریت خود را گزارش می دهند.

جدیدترین روش تعویض مفصل زانو چیست؟

تعویض کامل زانو کم تهاجمی با حفظ عضله چهارسر ران یک تکنیک جراحی جدید است که به جراحان اجازه می دهد تا همان ایمپلنت های تعویض زانو قابل اطمینان تست شده را از طریق یک برش کوتاه تر با استفاده از روش جراحی که از آسیب به عضله چهار سر ران جلوگیری می کند قرار دهند (شکل 1 را ببینید).

مهمترین گروه عضلانی اطراف زانو
این روش جدید که گاهی اوقات جایگزینی زانو با حفظ عصا نامیده می‌شود، از برشی استفاده می‌کند که معمولاً تنها 3-4 اینچ طول دارد (شکل 2 را ببینید) و زمان بهبودی بسیار سریع‌تر است – اغلب به بیماران اجازه می‌دهد تا با عصا در عرض چند دقیقه راه بروند. هفته های جراحی یا حتی زودتر کمتر-
ماهیت آسیب‌زای رویکرد جراحی نیز ممکن است درد پس از عمل را کاهش دهد و نیاز به توانبخشی و درمان را در مقایسه با رویکردهای سنتی‌تر کاهش دهد.

مزایای بالقوه اصلی این تکنیک جدید عبارتند از:

  1. بازگشت سریع تر عملکرد زانو. بیمارانی که تحت این روش به نظر می رسد برای دریافت قدرت عضلانی و کنترل با سرعت بیشتری نسبت به بیمارانی که تا به حال سنتی تعویض زانو کل. (مشاهده ویدئو) این به این دلیل است که عضله چهار سر و تاندون در این دوره از قرار گرفتن در معرض جراحی مانند در تعویض زانو سنتی تقسیم نمی شود و زانو everted (flipped از راه) آن را به عنوان آن را در تعویض زانو کل سنتی است.
  2. برش کوچکتر . در حالی که این روش نمی خواهد ارزش انجام برای مزایای آرایشی و بهداشتی بسیاری از بیماران برش کوتاه تر ترجیح می دهند. برش های سنتی تعویض زانو اغلب اندازه گیری 8″ یا بیشتر; برش تعویض زانو با چهارسر کم تهاجمی در حدود 4″ در طول برای اکثر بیماران است.
  3. کاهش درد پس از عمل. این ممکن است تابعی از برش کوچکتر و این واقعیت است که برش باقی می ماند خارج از چهار سر مهم عضله / گروه تاندون.
  4. همان ایمپلنت های جراحی قابل اعتماد به عنوان جایگزینی زانو سنتی. بسیار شده است در مورد طراحی ایمپلنت در تاریخ نزدیک به 40 سال جایگزینی زانو معاصر آموخته شده است. تعویض زانوی کل چهارسر با حداقل تهاجم، تکاملی از تکنیک جراحی است که اجازه استفاده از طرح های ایمپلنت آزمایش شده در زمان را می دهد (به ارقام ۳ و ۴ نگاه کنید). این می دهد برخی از اطمینان است که در حالی که رویکرد جراحی جدید ایمپلنت خود را سابقه اثبات شده خوب است.

خطرات آشکار عمده این روش در مقایسه با جایگزینی زانو کل سنتی:

  1. روش جدید است. اگرچه جراحان رویکرد مطالعات اخیر را مورد مطالعه قرار داده اند و تکرار (تکرار و تایید) تنها توسط چند گروه از جراح دانشمندان. این مطالعات برخی از بینش که در آن بیماران و الگوهای آرتریت مناسب ترین برای این روش تازگی نسبی رویکرد این احتمال وجود دارد که با عبور زمان ما بیشتر در مورد خطرات و کاستی های این تکنیک کشف. همچنین حتی یک جراح تعویض زانو با تجربه خواهد شد بسیاری از جراحی های بیشتر از طریق رویکرد سنتی نسبت به روش کمتر تهاجمی انجام داده اند; ما می دانیم که هر چه رویه های بیشتری انجام دهد نتایج قابل اعتماد تر هستند.
  2. این روش چالش برانگیزتر است. عامل از طریق یک پنجره جراحی کوچکتر طول می کشد برخی از عادت کردن به و این می تواند زمان عمل در مقایسه با روش های انجام شده با استفاده از تکنیک سنتی را افزایش دهد. این ممکن است این احتمال را افزایش دهد که یک آسیب درون عملیاتی به تاندون یا رباط ممکن است رخ دهد که می تواند نتیجه را به خطر بیندازد. این امر همچنین ممکن است احتمال بدخیمی های جزء را افزایش دهد که می تواند بر عملکرد و دوام تأثیر بگذارد. با این حال دو مطالعه اولیه بر روی این تکنیک در واقع دریافتند که این پیامدهای نامطلوب صورت ن گرفته است.

برای برخی از بیماران ایمپلنت به غیر از تعویض زانو کل ممکن است یک انتخاب معقول است. تعویض جزئی زانو گاهی اوقات به نام تعویض زانو تک همراه (جزئی) (نگاه کنید به ارقام 5 و 6) نیز سابقه طولانی در این کشور و در اروپا. تعویض زانو جزئی شده اند در اطراف برای دهه ها و ارائه نتایج بالینی عالی درست مانند تعویض زانو کل. تکنیک های تهاجمی کمتری برای وارد کردن این ایمپلنت های کوچکتر نیز در دسترس هستند اما تنها اقلیتی از بیماران تعویض زانو (حدود ۱۰٪) نامزدهای خوبی برای این عمل هستند.

در مقابل تعویض زانوی کل چهارسر با حداقل تهاجم مناسب برای اکثر الگوهای آرتریت زانو است.

شکل 1 – برش مورد استفاده برای تعویض زانوی کل چهارسر کم تهاجمی بسیار کوچکتر از برش مورد استفاده برای تعویض زانوی سنتی است و در روش کمتر تهاجمی عضله و تاندون مهم چهارسر مانند تعویض سنتی زانو مختل نمی شود.

شکل 2 — برش پوست برای چهار سر حداقل تهاجمی – تعویض زانو در کل به طور معمول در حدود 4؟ در طول در مقایسه با حدود 8? یا بیشتر برای تعویض زانو کل سنتی.
شکل 3 — اشعه ایکس از جایگزینی زانو کل سنتی است. این عمل برای بیمارانی که آرتروز در سراسر زانو دارند انجام می شود. نتایج بلند مدت عالی در اکثر بیماران به دست می آید.
شکل 4 – مدل یک تعویض زانوی کل سنتی. کشکک (درپوش زانو) در این مدل نشان داده نشده است.
شکل 5 – اشعه ایکس یک تعویض جزئی یا تک همدست زانو. این عمل برای بیمارانی انجام می شود که آرتروز آنها به یک طرف زانو محدود می شود. این ممکن است از طریق برش بسیار کوچک انجام می شود و بهبودی از این روش است که معمولا بسیار سریع تر از آن با جایگزینی زانو کل سنتی دیده می شود.

شکل 6 – مدل تعویض جزئی زانو. این ایمپلنت کوچکتر غضروف آسیب ندیده را در دیگر نقاط زانو دست نخورده باقی می ماند.

نمونه عمل :

مشاهده یک بیمار اسکی پودر عمیق در بریجر کاسه مونتانا حدود 8 ماه پس از تعویض زانو حداقل تهاجمی کل; توجه داشته باشید که همه بیماران قادر به اسکی نیستند و ما این فعالیت را به بیماران مبتلا به تعویض زانو توصیه نمی کنیم
ده روز پس از چهار پراکنده کل تعویض زانو راه رفتن بدون کانا
در بهبودی 30 دقیقه پس از MIS تعویض زانو کل

نشانه های آرتریت زانو

بیش از 100 نوع آرتریت وجود دارد و همه آنها می توانند زانو را تحت تاثیر قرار دهد و زانو شایع ترین مفصل مبتلا است. بیشتر بیمارانی که آرتریت دارند بیش از ۵۰ سال سن دارند اما انواع و الگوهای خاصی از آرتروز می توانند بیماران جوان تر را تحت تأثیر قرار دهند. آرتروز زانو باعث سفتی درد و گاهی تورم می شود. بیماران مبتلا به آرتروز پیشرفته تر در می بینند که حتی فعالیت های ساده روزانه مانند راه رفتن ناشی از صندلی و انجام مراقبت از خود را می توان تحت تاثیر قرار داد. اکثر بیماران مبتلا به آرتروز می تواند برخی از اندازه گیری تسکین از فعالیت قرص اصلاحات و یا تزریق مفاصل دست یابد; با این حال برای برخی از بیماران این درمان کافی برای ارائه کیفیت زندگی رضایت بخش نیست. این بیماران گاهی جراحی تعویض زانو را در نظر می گیرد.

جزئیات بیشتر در مورد ویژگی های مشترک آرتریت زانو در زیر به دنبال:

درد
قابل توجه ترین علامت آرتریت زانو است. در اکثر بیماران درد به تدریج در طول زمان بدتر می شود اما گاهی اوقات ناگهانی تر “شراره” که در آن علائم به شدت شدید. درد تقریباً همیشه با تحمل وزن و فعالیت بدتر می شود. در برخی از بیماران درد به اندازه کافی شدید می شود تا حتی فعالیت های معمول روزانه را محدود کند.

سفتی صبح
سفتی در انواع خاصی از آرتریت وجود دارد; بیماران مبتلا به این علامت ممکن است برخی از بهبود انعطاف پذیری زانو در طول روز متوجه.

ورم و گرمی بیماران
مبتلا به آرتروز گاهی متوجه این علائم خواهند شد. اگر تورم و گرما بیش از حد و با ناتوانی درد شدید در خم زانو و مشکل با تحمل وزن آن علائم ممکن است نشان دهنده عفونت همراه است. چنین علائم شدیدی نیاز به مراقبت های فوری پزشکی دارد. عفونت مفصلی زانو در زیر مورد بحث قرار گرفته است.

محل مفصل
زانو دارای سه “محفظه” است که می تواند با آرتریت درگیر (نگاه کنید به شکل 7). اکثر بیماران هم علائم و هم یافته هایی بر روی اشعه ایکس دارند که دخالت دو یا چند تا از این محفظه ها را پیشنهاد می کند– به عنوان مثال درد در سمت جانبی (نگاه کنید به شکل ۸) و زیر زانو (نگاه کنید به شکل ۹). بیمارانی که آرتریت در دو یا هر سه محفظه دارند و تصمیم به عمل جراحی می گیرند اغلب تحت تعویض کل زانو قرار خواهند گرفت (به شکل ۱۰ نگاه کنید).

با این حال برخی از بیماران آرتریت محدود به یک محفظه از زانو — معمولا سمت میانه (نگاه کنید به شکل 11). هنگامی که بیماران مبتلا به آرتریت یک محفظه ای (که آرتریت “تک همراه” نیز نامیده می شود) تصمیم به عمل جراحی می گیرند ممکن است نامزد تعویض زانوی جزئی حداقل تهاجمی (مینی زانو) باشند (نگاه کنید به شکل ۱۲).

انواع

آرتریت التهابی

این دسته گسترده شامل طیف گسترده ای از تشخیص ها از جمله آرتریت روماتوئید، لوپوس، ننگ و بسیاری دیگر است. مهم این است که بیماران مبتلا به این شرایط توسط یک روماتولوژیست واجد شرایط دنبال شود چرا که تعدادی از درمان های هیجان انگیز جدید وجود دارد که ممکن است علائم را کاهش دهد و شاید حتی پیشرفت آسیب مفصلی را کند.

بیماران مبتلا به آرتریت التهابی زانو معمولاً در هر سه محفظه آسیب مفصلی دارند و به همین دلیل کاندیداهای خوبی برای تعویض جزئی زانو نیستند. با این حال بیماران آرتروز التهابی که تصمیم به تعویض زانو کل احتمال موفقیت بسیار بالا; این بیماران اغلب تسکین درد کل یا نزدیک به کل پس از جایگزینی مفصل به خوبی انجام تجربه.

استئوآرتريت

استئوآرتریت OA یا «بیماری مفاصل دژنراتیو» نیز نامیده می شود. بیماران OA نشان دهنده اکثریت زیادی از مبتلایان به آرتروز هستند. OA ممکن است مفاصل متعدد را تحت تاثیر قرار دهد و یا ممکن است آن را به زانو درگیر محلی. محدودیت فعالیت ناشی از درد از مشخصه های این بیماری است.

بیماران OA که علائم محدود به یک محفظه زانو گاهی اوقات نامزدهای خوبی برای تعویض زانو جزئی حداقل تهاجمی (مینی زانو).

شرایط مشابه

اشک منیسکوس

گاهی بیماران مبتلا به درد زانو اصلاً آرتروز نداره. هر زانو دارای دو حلقه غضروف به نام «منیسچی» است (این شکل جمع «منیسکوس» است). منیسچی به طور مشابه با جاذب های شوک در یک ماشین کار می کند.

منیسچی ممکن است در یک پاییز یا در نتیجه ضربه های دیگر به شدت پاره شود یا ممکن است در طول سال ها دچار اشک های دژنراتیو ناشی از سایش و اشک شوند. بیماران مبتلا به اشک منیسکوس درد را در امتداد داخل یا خارج از زانو تجربه می کنند؛ گاهی اوقات درد بدتر است با چمباتمه زدن عمیق و یا پیچ و تاب. ظاهر شدن و قفل شدن زانو نیز گاه به گاه علائم اشک منیسکوس است.

از آنجا که برخی از این علائم ممکن است با آرتریت وجود داشته باشد و درمان آرتریت متفاوت است با اشک منیسکوس مهم است که تشخیص درست. یک جراح ارتوپدی خوب می تواند این دو شرط را با در نظر گرفتن سابقه کامل انجام یک معاینه فیزیکی دقیق و با به دست آوردن آزمایش های تصویربرداری متمایز کند. اشعه ایکس و اسکن های تصویربرداری رزوننس مغناطیسی (MRI) ممکن است در تشخیص این دو شرط مفید باشند.

شکل 7 – آرتریت زانو می تواند هر یک از سه محفظه زانو را تحت تاثیر قرار دهد. درد زانوی پهلو میانه واقع در بخشی از زانو که با زانوی مخالف روبرو است شایع ترین محل برای درد مفاصل است.
شکل 8 – درد زانوی کناری موثر بر “خارج” زانو گاهی ناشی از آرتریت زانو است.
9 – درد پشت زانو از آرتروز ممکن است همراه با آرتروز در نقاط دیگر زانو یا در انزوا رخ دهد. آرتریت پاتلوفمورال جدا شده کم ترین الگوی شایع آرتریت زانو است.
شکل 10 – این بیمار به حال آرتریت روماتوئید و علائم در سراسر زانو خود را و در نتیجه سنتی جایگزینی زانو کل تصویر در اینجا.
شکل 11 – آرتریت این بیمار در محفظه میانه (“داخل”) زانوی او بر روی اشعه ایکس محصور شده بود و درد او به آن بخش از زانو نیز بومی شده بود. او کاندیدای خوبی برای تعویض زانوی جزئی با حداقل تهاجم بود.
شکل 12 – تعویض جزئی حداقل تهاجمی زانو ممکن است برای هر دو داخل (“داخل” زانو) و یا جانبی (“خارج” زانو) الگوهای آرتریت ارائه علائم محدود به آن یک بخش از زانو انجام می شود. اشعه ایکس دو تعویض زانو در اینجا نشان داده شده است. در سمت چپ یک جایگزینی طرفی و در سمت راست یک جایگزینی میانه است.

عفونت های مفصلی

همچنین آرتریت عفونی یا آرتریت سپتیک یک عفونت مفصلی نامیده می شود یک مشکل شدید است که نیاز به توجه پزشکی پدیدار (و اغلب جراحی) دارد. اگر درمان نمی شود بی درنگ عفونت زانو می تواند باعث تخریب سریع مفصل; در بدترین موارد آنها می توانند تهدید کننده زندگی شوند.

علائم عفونت مفصل زانو عبارتند از:

  • درد شدید
  • تورم و گرمای مشترک
  • تب و
  • مشخص شده ناتوانی در راه رفتن خم زانو و یا وزن خرس.

بیمارانی که از آرتروز رنج می برند، احتمال ابتلا به چنین عفونت هایی بیشتر نیست. آنها ممکن است در هر کسی رخ می دهد. بیماران آرتروز که دچار چنین عفونت هایی می شوند متوجه بدتر شدن قابل توجهی در درد خود و همچنین برخی از علائم دیگر ذکر شده در بالا می شوند.

پزشک تشخیص عفونت مفصلی را بر اساس سابقه و آزمایش خون معاینه فیزیکی و با نمونه برداری از مایع مفصلی از زانو انجام خواهد داد.

باز هم عفونت مفصلی یک وضعیت جدی است که نیاز به مراقبت های فوری پزشکی دارد.

بروز و عوامل خطر

درگیری زانو توسط آرتریت روماتوئید (RA) شایع است. حدود 20 تا 30 درصد از بیماران مبتلا به RA زانوهای مبتلا به این بیماری خواهند داشت.

تشخيص

تاریخچه و معاینه فیزیکی

یک جراح ارتوپدی ارزیابی را با سابقه کامل و امتحان فیزیکی آغاز خواهد کرد. بر اساس نتایج این مراحل (ها)او ممکن است اشعه ایکس ساده سفارش دهد.

اشعه ایکس

اگر یک بیمار آرتروز زانو داشته باشد بر روی اشعه ایکس معمول مفصل مشهود خواهد بود. اشعه ایکس گرفته شده با بیمار ایستادن مفیدتر از کسانی است که به عنوان راه عملکرد مفصل زانو تحت بار (به عنوان ایستاده) سرنخ های درمانی مهمی را به پزشک فراهم می کند.

همچنین اشعه ایکس ساده به یک جراح ارتوپدی اجازه خواهد داد تا مشخص کند که آیا الگوی آرتریت برای تعویض کل زانو مناسب خواهد بود یا برای یک عمل متفاوت مانند تعویض زانوی جزئی حداقل تهاجمی (مینی زانو).

درمان

داروها

تشخیص گسترده بین دو نوع آرتریت مهم است: آرتریت التهابی (از جمله آرتریت روماتوئید، لوپوس و دیگران) و آرتریت غیر التهابی (مانند استئوآرتریت).

اگر چه برخی از سطح التهاب وجود دارد در تمام انواع شرایط آرتروز است که در رده آرتریت التهابی واقعی قرار می گیرند اغلب به خوبی با انواع داروها مدیریت و درمان های بیشتر در حال بیرون آمدن تمام وقت. افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید و شرایط مرتبط با آن نیاز به ارزیابی و به دنبال آن پزشک متخصص در آن نوع درمان ها به نام روماتولوژیست دارند. درمان های غیر جراحی عالی (از جمله بسیاری از داروهای جدید و موثر) برای این بیماران در دسترس هستند؛ آن درمان ها می توانند نیاز به عمل جراحی را به تاخیر بیندازند (یا اجتناب کنند) و همچنین به جلوگیری از تأثیر بیماری بر مفاصل دیگر کمک کنند.

به اصطلاح شرایط غیر التهابی از جمله استئوآرتریت (که گاهی بیماری مفاصل دژنراتیو نامیده می شود) نیز گاهی به داروهای خوراکی پاسخ می دهند (چه مسکن هایی مانند تیلنول و چه داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند آسپیرین ایبوپروفن وبلاگروکس یا ویوکس) اما در بسیاری از موارد علائم با وجود آن نوع درمان همچنان پابرجاست.

این مهم است که برای جلوگیری از استفاده از مواد مخدر (مانند Tylenol # 3 vicoden percocet یا اکسیکودون) از آنجایی که آنها عوارض جانبی بسیاری هستند عادت تشکیل و آن را سخت تر برای رسیدن به کنترل درد با خیال راحت و موثر پس از عمل جراحی باید که لازم شود. مواد مخدر برای افراد مبتلا به درد کوتاه مدت (مانند پس از تصادف رانندگی یا عمل جراحی) یا برای افرادی که درد مزمن دارند و کاندیدای جراحی نیستند طراحی شده است. افرادی که احساس می کنند برای رسیدن به کنترل درد به مواد مخدر نیاز دارند، باید دیدن یک جراح جایگزین مفصل (یک جراح ارتوپدی با تجربه در تعویض زانو) را در نظر بگیرند تا ببینند آیا عمل جراحی گزینه بهتری است یا نه.

مکمل های تغذیه ای مانند گلوکوسآمین و کندرویتین نشان داده شده است که درد را در بسیاری از بیمارانی که از آن ها استفاده می کنند کاهش می دهد. این محصولات به طور معمول 6-8 هفته طول می کشد برای رسیدن به حداکثر اثر خود را. با این حال آنها برای تمام بیمارانی که آنها را امتحان کنید کار نمی کند و با وجود آنچه برخی از تبلیغات نشان می دهد آنها به نظر نمی رسد به رشد مجدد غضروف و یا معکوس روند آرترتیک.

تزریق مفصل یا با کورتیکواستروئیدها (“عکس کورتیزون”) و یا با ویسکو عرضه مانند Synvisc یا Hyalgan نیز ممکن است تسکین موقت ارائه دهد. این محصولات در تمام افرادی که آنها را امتحان کنید کار نمی کند و برخی از خطر عفونت مرتبط با تزریق مفصل زانو وجود دارد هر چند این است که خیلی محتمل نیست.

تمرینات شواهد کمی وجود دارد که نشان دهد آرتریت زانو می تواند توسط تمرینات یا فعالیت ها جلوگیری یا ایجاد شود مگر اینکه زانو قبل از شروع برنامه ورزش آسیب دیده باشد (یا در غیر این صورت غیرطبیعی بود) .
هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد هنگامی که آرتریت در مفصل زانو وجود دارد هر گونه تمرینات مسیر خود را تغییر خواهد داد.

با این حال ورزش و آمادگی جسمانی عمومی مزایای بهداشتی متعدد دیگری دارند. دامنه منظم تمرینات حرکتی و فعالیت تحمل وزن در حفظ قدرت عضلانی و ظرفیت کلی هوازی (قلب و ریه) مهم است و به جلوگیری از توسعه پوکی استخوان کمک می کند که می تواند درمان بعدی را پیچیده تر کند. قطعا افرادی که از نظر جسمی مناسب هستند مقاوم تر هستند و به طور کلی بیشتر قادر به غلبه بر مشکلات مرتبط با آرتریت هستند. افراد متناسب با جسمی نیز تمایل به بهبود سریع تر از عمل جراحی باید که در نهایت لازم برای درمان آرتریت زانو.

مزایای احتمالی حداقل تهاجمی (چهار سر- sparing)


تعویض زانو کل بدون در نظر گرفتن اینکه آیا جایگزینی زانو کل سنتی و یا حداقل تهاجمی (چهار سر- پراکنده) جایگزینی زانو کل انجام می شود اهداف و مزایای احتمالی یکسان است: تسکین درد و ترمیم عملکرد.

اکثریت بزرگ (بیش از 90 درصد) از کل بیماران جایگزین زانو را تجربه تسکین قابل توجهی و یا کامل از درد یک بار آنها را از روش بهبود یافته است. اکثریت بزرگ راه رفتن بدون لنگیدن و بسیاری از آنها نیاز به یک کانا حتی اگر آنها یکی قبل از عمل جراحی استفاده می شود. این کاملا محتمل است که شما می دانید کسی با تعویض زانو که راه می رود تا به خوبی که شما نمی دانید (ها)او حتی عمل جراحی! اغلب سفتی از آرتروز نیز توسط عمل جراحی تسکین یافته است. اغلب فاصله می تواند راه رفتن بهبود خواهد یافت و همچنین به دلیل کاهش درد و سفتی. لذت بردن از فعالیت های تفریحی معقول مانند رقص گلف سفر و شنا تقریبا همیشه به دنبال جایگزینی زانو کل بهبود می یابد.

با این حال برخی از مزایای بالقوه جدیدتر کمتر تهاجمی تکنیک زانو کل بیش از تکنیک سنتی جایگزینی زانو کل وجود دارد.

مزایای بالقوه اصلی این تکنیک جدید عبارتند از:

  1. بازگشت سریع تر عملکرد زانو. بیمارانی که تحت این روش به نظر می رسد برای دریافت قدرت عضلانی و کنترل با سرعت بیشتری نسبت به بیمارانی که تا به حال سنتی تعویض زانو کل. این به این دلیل است که عضله چهار سر و تاندون در این دوره از قرار گرفتن در معرض جراحی مانند در تعویض زانو سنتی تقسیم نمی شود و زانو everted (flipped از راه) آن را به عنوان آن را در تعویض زانو کل سنتی است.
  2. برش کوچکتر . در حالی که این روش نمی خواهد ارزش انجام برای مزایای آرایشی و بهداشتی بسیاری از بیماران برش کوتاه تر ترجیح می دهند. برش های سنتی تعویض زانو اغلب اندازه گیری 8″ یا بیشتر; برش تعویض زانو با چهارسر کم تهاجمی در حدود 4″ در طول برای اکثر بیماران است.
  3. کاهش درد پس از عمل. این ممکن است تابعی از برش کوچکتر و این واقعیت است که برش باقی می ماند خارج از چهار سر مهم عضله / گروه تاندون.
  4. همان ایمپلنت های جراحی قابل اعتماد به عنوان جایگزینی زانو سنتی. بسیار شده است در مورد طراحی ایمپلنت در تاریخ نزدیک به 40 سال جایگزینی زانو معاصر آموخته شده است. تعویض زانوی کل چهارسر با حداقل تهاجم، تکامل تکنیک جراحی است که اجازه استفاده از طرح های ایمپلنت آزمایش شده در زمان را می دهد. این می دهد برخی از اطمینان است که در حالی که رویکرد جراحی جدید ایمپلنت خود را سابقه اثبات شده خوب است.

جراحی تعویض مفصل موثرترین روش برای بازگرداندن آسایش و عملکرد به زانوهای آسیب دیده توسط آرتریت شدید است. هنگامی که سطوح به طور معمول صاف مفصل زانو به شدت توسط آسیب آرتریت آسیب دیده و یا جراحی تعویض کل زانو ممکن است موثرترین روش برای بازگرداندن راحتی و عملکرد به مفصل باشد. برای اقلیتی از بیماران مبتلا به آرتروز تعویض جزئی حداقل تهاجمی زانو گزینه ای به جای تعویض کل زانو است اما اکثر بیماران مبتلا به آرتریت زانو که تحت عمل جراحی قرار می گیرند بهتر است با تعویض کل زانو سرو می شوند.

گزینه های جراحی دیگری مانند آرتروسکوپی یا عملیات «تمیز کردن» نشان داده نشده است که سود قابل توجهی می دهد.

همجوشی زانو می تواند مفصل را تثبیت کند و درد را کاهش دهد اما اجازه حرکت در مفصل زانو را نمی دهد.

برای بیماران جوان تر و فعال تر انتخاب شده که با استفاده از روشی به نام استئوتومی دوباره مفصل را تغییر می دهند، ممکن است مناسب باشد؛ با این حال دوام و تسکین درد از این روش به نظر نمی رسد به اندازه گیری تا جایگزینی مفاصل به خصوص در بیماران مسن تر.

چه کسی باید حداقل تهاجمی (چهار سر پراکنده) جایگزینی زانو کل در نظر بگیرند؟

جراحی تعویض مفصل زمانی در نظر گرفته می شود که:

  • آرتروز یک مشکل عمده برای بیمار است
  • بیمار به اندازه کافی سالم است تا تحت عمل قرار گیرد
  • بیمار خطرات و جایگزین ها را درک و می پذیرد
  • استخوان و تاندون کافی برای اجازه عمل جراحی وجود دارد و
  • جراح در عمل جراحی تعویض زانو تجربه شده است.

بدون عمل جراحی چه اتفاقی می افتد؟


آرتروز اغلب پیشرونده است و علائم به طور معمول در طول زمان بدتر می شوند. در برخی از بیماران علائم موم و کم رنگ باعث “روزهای خوب و روزهای بد” می شود. آرتریت زانو معمولاً به خود بهبود نمی یابد.

گزینه هایجراحی: اگر یک جراح زانو و یک بیمار تصمیم می گیرند که درمان های غیر جراحی موفق به ارائه تسکین قابل توجه یا قابل توجه گاهی اوقات عملیات های مختلف برای انتخاب وجود دارد.

تعویض زانو کل
طولانی در نظر گرفته شده “استاندارد طلا” عمل برای آرتریت زانو تعویض زانو کل است که هنوز هم تا حد زیادی معمول ترین انجام روش جایگزینی مفصل (نگاه کنید به شکل 13). این مناسب ترین برای افراد میانسال و مسن تر است که آرتروز در بیش از یک محفظه زانو دارند (به ارقام ۱۴ و ۱۵ نگاه کنید) و قصد بازگشت به دو و میدانی با ضربه بالا یا نیروی کار سنگین را ندارد. نتایج این روش به طور کلی عالی با 90-95٪ از تعویض زانو کل ادامه به عملکرد به خوبی بیش از 10 سال پس از عمل جراحی.

در حال حاضر راه های متعددی برای انجام مفصل زانو کل وجود دارد:


حداقل تهاجمی چهار سر – تعویض زانو پراکنده کل این یک تکنیک جدید است که اجازه درج ایمپلنت تعویض مفصل را از طریق برش کوتاه – به طور معمول در حدود 4″ در طول – و اجازه می دهد تا جراح برای انجام این کار بدون مزاحم عضله چهار سر و یا تاندون. برش کوتاه تر اما مهم تر از آن اجتناب از عضله چهار سر و تاندون ممکن است منجر به درد کمتر توانبخشی سریع تر و ترمیم زودتر عملکرد. با این حال این روش ممکن است مناسب برای تمام بیماران مبتلا به آرتریت زانو که تحت تعویض زانو; بیمارانی که سنگین تر هستند علاوه بر آرتروز پوکی استخوان دارند و تغییر شکل مفصلی یا سفتی قابل توجهی دارند، ممکن است بهتر با رویکردهای سنتی به تعویض کل زانو سرو شوند.

 تعویض زانو کل جایگزینی به صورت معمول

مفصل در قرار داده شده با استفاده از برش است که به طور معمول اندازه گیری 8″-10″ در طول بیش از جلوی زانو. تاندون چهارسر و/یا عضله وارد می شود و زانو از سر راه خارج می شود تا به جراح اجازه دهد داخل زانو را به طور کامل و واضح ببیند. بازگرداندن دامنه حرکت و قدرت چهارسر بزرگترین بخش توانبخشی بیمار پس از عمل جراحی است. این رویکرد بیش از سه دهه است که با نتایج عالی مورد استفاده قرار می گیرد. سازگار است و به جراحان اجازه می دهد تا این عمل را در بیمارانی که سنگین هستند و تغییر شکل مفصلی دارند یا سفتی شدیدی دارند، انجام دهند.

اما نه هر بیمار مبتلا به آرتریت زانو نیاز دارد (یا باید داشته باشد) تعویض زانو کل. بسیاری از گزینه های جراحی دیگر در دسترس برای بیماران با الگوهای خاصی از آرتریت زانو وجود دارد. از جمله این موارد می توان به موارد زیر اشاره کرد:

حداقل تهاجمی تعویض جزئی زانو

بیمارانی که در سن مناسب هستند — قطعا مسن تر از سن 40 سال و بالاتر بهتر است — و که استئوآرتریت محدود به یک محفظه زانو ممکن است نامزد برای یک تکنیک جراحی هیجان انگیز جدید حداقل تهاجمی تعویض جزئی زانو (مینی زانو) (نگاه کنید به ارقام 16 17 و 18). تعویض جزئی زانو بیش از 20 سال است که انجام شده است و “سابقه” بر روی دستگاه های مورد استفاده برای این عمل عالی است. رویکرد جراحی جدید که از برش بسیار کوچکتری نسبت به تعویض سنتی کل زانو استفاده می کند، به طور قابل توجهی میزان درد پس از عمل را کاهش می دهد و دوره توانبخشی را کوتاه می کند. این تصمیم که آیا این روش مناسب برای یک بیمار خاص تنها می تواند با مشورت با یک جراح ارتوپدی ماهرانه است که در تمام تکنیک های تعویض زانو تجربه ساخته شده است.

تعویض زانوی جزئی حداقل تهاجمی (مینی زانو) برای همه نیست. تنها الگوهای خاصی از آرتریت زانو به طور مناسب با این دستگاه از طریق رویکرد کوچکتر درمان می شود.

به طور کلی صحبت کردن بیماران مبتلا به آرتریت التهابی (مانند آرتریت روماتوئید یا لوپوس) و بیماران مبتلا به آرتریت منتشر در سراسر زانو نباید تعویض جزئی زانو دریافت کنند.

بیمارانی که تعویض زانو را در نظر می گیرد باید از جراح خود بپرسند که آیا تعویض زانوی جزئی حداقل تهاجمی (مینی زانو) برای آن ها مناسب است یا نه.

آرتروسکوپی زانو اگر اشعه ایکس آرتریت زیادی نشان ندهد و مظنونان جراح (یا توسط ام آر آی شناسایی شده است) آرتروسکوپی زانوی منیسکوس پاره شده ممکن است انتخاب خوبی باشد.
این روش نسبتا جزئی است که معمولا به عنوان سرپایی انجام می شود و بهبودی نسبتا سریع در اکثر بیماران است.

با این حال اگر اشعه ایکس نشان می دهد مقدار قابل توجهی از آرتریت این ممکن است انتخاب خوبی نیست. آرتروسکوپی زانو برای آرتروز نتواند درد را در حدود نیمی از بیمارانی که آن را امتحان می کنند تسکین دهد.

استئوتومی برای بیماران جوان تر (به طور معمول زیر 40 سال اما این قطع سن انعطاف پذیر است) که تمایل به بازگشت به سطح بالایی از فعالیت های ورزشی و یا کار فیزیکی یک روش به نام استئوتومی (که به معنی “برش استخوان”) ممکن است ارزش در نظر گرفتن.
این گزینه تنها در صورتی مناسب است که آرتریت به یک محفظه زانو محدود شود (برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد آرتریت در یک محفظه زانو به بخش “محل” در مورد علائم & تشخیص این مقاله نگاه کنید).

استئوتومی شامل بریدن و تغییر مکان یکی از استخوان های اطراف مفصل زانو است. این کار برای جهت گیری مجدد بارها که با راه رفتن و دویدن طبیعی رخ می دهد انجام می شود به طوری که این بارها از یک بخش غیر آرترتیک زانو عبور می کنند. به همین دلیل است که خوب کار نمی کند اگر بیش از یک محفظه زانو درگیر باشد– در آن بیماران هیچ جای “خوب” وجود ندارد که از طریق آن بار را می توان دوباره توزیع کرد.

همجوشی زانو زانو نیز به نام “آرترودسیس” به طور دائم استخوان ران (استخوان ران) را با ساق پا (استخوان شین) پیوند می دهد که یک استخوان بلند از ران به مچ پا ایجاد می کند.
این حذف تمام حرکت از زانو و در نتیجه راه دادن سفت پا.

از آنجا که بسیاری از عملیات است که حفظ حرکت این روش قدیمی تر به ندرت به عنوان یک گزینه خط اول برای بیماران مبتلا به آرتریت زانو انجام وجود دارد. گاهی اوقات برای عفونت های شدید زانو تومورهای خاصی استفاده می شود و بیمارانی که برای جایگزینی مفاصل بیش از حد جوان هستند اما در غیر این صورت نامزدهای فقیری برای استئوتومی هستند.

شکل 13 — مدل تعویض زانو کل. این ایمپلنت ممکن است یا با استفاده از یک رویکرد جراحی سنتی و یا از طریق تکنیک حداقل تهاجمی چهار سر پراکنده بسته به عوامل منحصر به فرد به هر بیمار قرار داده شده است.
شکل 14 – این بیمار آرتریت منتشری در سراسر زانوی خود از شکستگی قدیمی ساق پا (استخوان شین) داشت. آن را با جایگزینی زانو کل سنتی به جای یک روش حداقل تهاجمی به دلیل زخم گسترده از عمل جراحی قبلی درمان شد.
شکل 15 – این بیمار آرتریت روماتوئید و علائم در سراسر زانو خود را در نتیجه جایگزینی زانو کل سنتی تصویر در اینجا.
شکل 16 – مدل تعویض جزئی زانو. این ایمپلنت کوچکتر غضروف آسیب ندیده را در دیگر نقاط زانو دست نخورده باقی می ماند.
شکل 17 – اشعه ایکس از تعویض جزئی یا تک همراه زانو. این عمل برای بیمارانی انجام می شود که آرتروز آنها به یک طرف زانو محدود می شود. این ممکن است از طریق برش بسیار کوچک انجام می شود و بهبودی از این روش است که معمولا بسیار سریع تر از آن با جایگزینی زانو کل سنتی دیده می شود.
شکل 18 – این عکس بالینی برش معمولی مورد استفاده برای قرار دادن تعویض زانو جزئی حداقل تهاجمی را نشان می دهد. طول متوسط برش مورد استفاده در این روش ۳ اینچ است. برش های کوچکتر به اجازه بهبودی سریع تر کمک می کند و منجر به درد کمتر پس از عمل در مقایسه با عمل جراحی سنتی تعویض زانو می شود.

اثربخشی شواهد فعلی نشان می دهد که هنگامی که تعویض زانو کل به خوبی در موفقیت بیماران به درستی انتخاب شده انجام می شود در اکثریت زیادی از بیماران به دست آورد و ایمپلنت در خدمت بیمار به خوبی برای سال های زیادی.

بسیاری از مطالعات نشان می دهد که ۹۰ تا ۹۵ درصد از کل تعویض زانو ها هنوز ۱۰ سال پس از عمل جراحی به خوبی عمل می کنند. بیشتر بیماران بدون کانا راه می روید بیشتر می توانند پله ها را انجام دهند و به طور معمول از صندلی ها به وجود می آیند و بیشتر سطح مورد نظر خود را از فعالیت تفریحی از سر می برند.

هدف از چهار سر حداقل تهاجمی – sparing تعویض زانو کل این است که سرمایه گذاری در دهه های تجربه جراحان در طراحی ایمپلنت زانو کل و تعادل رباط داخل عمل به دست آورد اما ارائه بیماران با بهبودی سریع تر و درد کمتر پس از عمل. همان ایمپلنت های تعویض زانو و مواد استفاده می شود نقطه دلبستگی به استخوان ها همان است (سیمان استخوان) و همان توجه به همترازی اندام جزئیات جراحی و تعادل رباط در طول روش جدیدتر کمتر تهاجمی به عنوان در طول رویکرد سنتی داده می شود. این مهم است که به یاد داشته باشید که این یک روش جدید در مقایسه با جایگزینی زانو کل سنتی است و در نتیجه ما پیگیری طولانی مدت در نتایج ندارد. با این حال مطالعات کوتاه مدت بر روی جزء زانو و همترازی اندام و عوارض پری عمل نتایجی با آن نقاط پایانی پیدا کرده است که قابل مقایسه با رویکردهای سنتی در حالی که ارائه بیماران با توانبخشی سریع تر است.

صرف نظر از تکنیک مورد استفاده برای قرار دادن تعویض زانو (سنتی یا حداقل تهاجمی) در صورت که جایگزینی زانو کل نیاز به عمل مجدد مدتی در آینده آن را تقریبا همیشه می تواند تجدید نظر (دوباره انجام) با موفقیت. با این حال نتایج از تعویض زانو تجدید نظر به طور معمول به خوبی به عنوان تعویض زانو برای اولین بار نیست.

شواهد خوبی وجود دارد که تجربه جراح با نتیجه در عمل جراحی تعویض زانو کل ارتباط دارد; به همین دلیل بهتر است به عمل جراحی اولیه انجام شده توسط یک فرد است که با تجربه (فلوشیپ آموزش دیده و با یک عمل است که تمرکز بر تعویض زانو) در این نوع از کار.

به همین ترتیب تکنیک جدید چهارسر با حداقل تهاجم تعویض زانو تنها باید توسط جراحان انجام شود که آموزش های ویژه ای بر روی ابزارها و رویکردهای جراحی گرفته اند و تجربه استفاده از تکنیک های جراحی کمتر تهاجمی در اطراف زانو را دارند.

جراحان با این سطح از تجربه نشان داده شده است که عوارض کمتر و نتایج بهتری نسبت به جراحان که به عنوان بسیاری از تعویض زانو انجام نشده است. بنابراین مهم است که جراح انجام این تکنیک نه تنها یک جراح ارتوپدی خوب بلکه یک متخصص در عمل جراحی تعویض زانو و در جایگزینی مفصل کمتر تهاجمی باشد.

فوریت تعویض کل زانو عمل جراحی انتخابی است. با چند استثنا لازم نیست که فوری انجام شود و می تواند در اطراف رویدادهای مهم زندگی برنامه ریزی شده است. این کار بدون در نظر گرفتن تکنیک مورد استفاده (حداقل تهاجمی یا سنتی) تغییر نمی کند.

خطراتی مانند
هر روش جراحی عمده تعویض کل زانو با خطرات پزشکی و جراحی خاصی همراه است. اگر چه عوارض عمده غیر معمول آنها ممکن است رخ می دهد; امکانات شامل خونریزی لخته های خون و خطرات مربوط به بیهوشی یا پزشکی مانند سکته مغزی خطرات قلبی و در موارد نادر (مطالعات بزرگ خطر کمتر از 1 در 400) مرگ را محاسبه کرده اند.

خطرات خاص به تعویض زانو شامل عفونت (که ممکن است در نیاز به عمل جراحی بیشتر منجر شود) آسیب عصبی این احتمال که زانو ممکن است یا بیش از حد سفت و یا بیش از حد ناپایدار برای لذت بردن از آن شانس است که درد ممکن است باقی بماند (و یا دردهای جدید ممکن است به وجود می آیند) و شانس است که جایگزینی مفصل ممکن است طول عمر بیمار آخرین و یا ممکن است نیاز به عمل جراحی بیشتر.

تعویض زانوی کل چهارسر کم تهاجمی یک روش جدید است. به همین دلیل منصفانه است که بگوییم تخصص نیاز به توجه نزدیک به نتایج خواهد داشت تا مطمئن شویم که آنها به خوبی یا بهتر از تکنیک های سنتی است که در استفاده مشترک برای مدتی در حال حاضر بوده است. با این حال مطالعات اولیه بر روی این تکنیک هیچ افزایشی در خطر جراحی یا پزشکی با این رویکرد در مقایسه با آرتروپالی سنتی کل زانو نشان نداده است و همین مطالعات مزایایی را از نظر درد پس از عمل و بهبودی زودهنگام و توانبخشی پس از عمل جراحی نشان داده اند.

در حالی که لیست کلی عوارض ممکن است طولانی به نظر می رسد و ارعاب فراوانی کلی عوارض عمده پس از تعویض زانو کل معمولا کمتر از 5 درصد (یک در 20). بدیهی است که خطر کلی عمل جراحی هم به پیچیدگی مشکل زانو بلکه به سلامت کلی پزشکی بیمار وابسته است.

خطرات ظاهری عمده روش چهارسر-پراکنده حداقل تهاجمی در مقایسه با تعویض زانوی کل سنتی شامل موارد زیر است:

  1. روش جدید است. اگرچه جراحان رویکرد مطالعات اخیر را مورد مطالعه قرار داده اند و تکرار (تکرار و تایید) تنها توسط چند گروه از جراح دانشمندان. این مطالعات برخی از بینش که در آن بیماران و الگوهای آرتریت مناسب ترین برای این روش تازگی نسبی رویکرد این احتمال وجود دارد که با عبور زمان ما بیشتر در مورد خطرات و کاستی های این تکنیک کشف. همچنین حتی یک جراح تعویض زانو با تجربه خواهد شد بسیاری از جراحی های بیشتر از طریق رویکرد سنتی نسبت به روش کمتر تهاجمی انجام داده اند; ما می دانیم که هر چه رویه های بیشتری انجام دهد نتایج قابل اعتماد تر هستند.
  2. این روش چالش برانگیزتر است. عامل از طریق یک پنجره جراحی کوچکتر طول می کشد برخی از عادت کردن به و این می تواند زمان عمل در مقایسه با روش های انجام شده با استفاده از تکنیک سنتی را افزایش دهد. این ممکن است این احتمال را افزایش دهد که یک آسیب درون عملیاتی به تاندون یا رباط ممکن است رخ دهد که می تواند نتیجه را به خطر بیندازد. این امر همچنین ممکن است احتمال بدخیمی های جزء را افزایش دهد که می تواند بر عملکرد و دوام تأثیر بگذارد. با این حال دو مطالعه اولیه بر روی این تکنیک در واقع دریافتند که این پیامدهای نامطلوب صورت ن گرفته است.

مدیریت خطر بسیاری از
مشکلات عمده ای که می تواند به دنبال سنتی یا حداقل تهاجمی جایگزینی کل زانو رخ می دهد را می توان درمان کرد. بهترین درمان هر چند پیشگیری است. یک جراح ارتوپدی قبل و بعد از عمل از آنتی بیوتیک ها برای به حداقل رساندن احتمال عفونت استفاده خواهد کرد. (S)او گام هایی برای کاهش احتمال لخته شدن خون مانند بسیج زودهنگام بیمار و استفاده از داروهای نازک کننده خون در برخی بیماران بر خواهد داشت. بیماران توسط یک کارآموز خوب و / یا ارائه دهنده بیهوشی در پیش از عمل جراحی ارزیابی می شوند تا احتمال یک عارضه پزشکی یا مربوط به بیهوشی کاهش یابد. تکنیک جراحی خوب می تواند به به حداقل رساندن خطرات خاص زانو کمک کند– بنابراین انتخاب یک جراح تعویض زانو آموزش دیده و با تجربه فلوشیپ مهم است.

باز هم احتمال کلی یک عارضه شدید به طور معمول کمتر از 5 درصد است که چنین مراحلی برداشته می شود.

آماده سازی بیمار

بیمارانی که تحت عمل جراحی تعویض کل زانو قرار می گیرند معمولاً تحت ارزیابی خطر جراحی پیش از عمل قرار خواهند گرفت. در صورت لزوم ارزیابی بیشتر توسط یک پزشک داخلی که متخصص در ارزیابی پیش از عمل و اصلاح عامل خطر انجام خواهد شد. برخی از بیماران نیز توسط یک متخصص بیهوشی در پیشاپیش عمل جراحی ارزیابی خواهند شد.

آزمایش های معمول خون بر روی تمام بیماران پیش از عمل انجام می شود؛ اشعه ایکس قفسه سینه و الکتروکاردیوگرام در بیمارانی که دارای سن خاص و معیارهای بهداشتی نیز به دست آمده است.

برخی از بیماران انتخاب کردن به predonate خون خود را در پیش از عمل جراحی سعی کنید به حداقل رساندن احتمال انتقال خون از بانک خون مورد نیاز خواهد بود. شرایط فردی هر بیمار باید هنگام تصمیم گیری در مورد ارزشمند بودن این موضوع در نظر گرفته شود.

جراحان اغلب در پیشاپیش عمل جراحی با بیمار وقت می گذرانند و مطمئن می شوند که به تمام پرسش ها و نگرانی های بیمار و همچنین پرسش های خانواده پاسخ داده می شود.

زمان بندی

تصمیم به حداقل تهاجمی و یا سنتی تعویض زانو کل کیفیت انتخاب زندگی بهترین ساخته شده توسط یک بیمار تحصیل کرده در مشورت با یک جراح با تجربه است. زمان بندی این روش باید حول وضعیت پزشکی بیمار و شبکه های حمایت اجتماعی می چرخد. فقط به ندرت تعویض زانو به عنوان یک روش فوری انجام می شود. خیلی گاه در موارد روماتوئید یا انواع دیگر آرتریت التهابی تاخیر بیش از حد می تواند منجر به از دست دادن بافت استخوان و تاندون شود. این تلفات می تواند کیفیت عمل جراحی و نتیجه آن را به خطر بیندازد.

هزینه های دفتر جراح باید یک برآورد معقول از ارائه:

  • هزینه جراح
  • هزینه بیمارستان و
  • درجه ای که این ها باید تحت پوشش بیمه بیمار قرار گیرند.

تیم جراحی حداقل تهاجمی چهار سر – sparing تعویض زانو کل نیاز به یک جراح ارتوپدی با تجربه و منابع یک مرکز پزشکی بزرگ است. بیماران باید در مورد تعداد روش های آرتروپلستی زانو است که جراح انجام هر سال به طور کلی و چگونه بسیاری از تعویض زانو حداقل تهاجمی جراح انجام داده است پرس و جو.

برخی از بیماران نیازهای پزشکی پیچیده ای دارند و در اطراف عمل جراحی اغلب نیاز به دسترسی فوری به تخصص های متعدد پزشکی و جراحی و درمان فیزیکی پزشکی در خانه و خدمات حمایت اجتماعی دارند.

پیدا کردن یک جراح با تجربه شواهد خوبی وجود دارد که نشان می دهد تجربه جراح انجام تعویض جزئی زانو بر نتیجه تاثیر می گذارد. این مهم است که جراح با تجربه — و ترجیحا فلوشیپ آموزش دیده — جراح تعویض زانو.

برخی از سوالات در نظر گرفتن پرسیدن جراح زانو خود را:

  • آیا شما هیئت مدیره گواهی در عمل جراحی ارتوپدی؟
  • آیا شما یک فلوشیپ (یک سال آموزش اضافی فراتر از پنج سال مورد نیاز برای تبدیل شدن به یک جراح ارتوپدی) در عمل جراحی جایگزینی مفصل انجام داده است؟
  • هر سال چند تعویض زانو انجام می دهید؟
  • چند تا تعویض زانوی حداقل تهاجمی انجام داده ای؟

امکانات یک بیمارستان بزرگ معمولاً با وابستگی دانشگاهی و مجهز به تجهیزات تصویربرداری رادیولوژیک دولتی و بخش مراقبت های ویژه پزشکی به وضوح در مراقبت از بیماران مبتلا به آرتریت زانو ترجیح داده می شود.
این مراکز دارای تیم های جراحی و امکاناتی هستند که به طور ویژه برای این نوع جراحی طراحی شده اند. آنها همچنین پرستاران و درمانگران که عادت به کمک به بیماران در بهبود خود را از عمل جراحی تعویض زانو.

جزئیات فنی حداقل تهاجمی چهار سر پراکنده عمل جراحی تعویض زانو کل با انجام آماده سازی عقیم پوست بر روی زانو آغاز می شود برای جلوگیری از عفونت و به دنبال آن تورم یک tourniquet برای جلوگیری از از دست دادن خون در طول عمل.

بعد از برش پوست به خوبی موقعیت – به طور معمول در مورد 4″ در طول (نگاه کنید به شکل 19) هر چند این متفاوت است با اندازه بیمار – پایین جلو زانو فقط در مجاورت زانو ساخته شده و مفصل زانو بازرسی و تعادل رباط اولیه انجام می شود.

بعدی به ویژه طراحی میله های تراز و برش jigs – که کوچکتر و آسان تر به عبور از برش کوچکتر از کسانی که برای جایگزینی زانو کل سنتی استفاده می شود – استفاده می شود برای حذف استخوان به اندازه کافی از انتهای استخوان ران (استخوان ران) بالای ساق پا (استخوان شین) و قسمت زیرین کشکک (زانو) اجازه می دهد تا قرار دادن ایمپلنت جایگزین مفصل. اندازه مناسب و همترازی ایمپلنت ها و همچنین تعادل نهایی رباط های زانو همگی برای عملکرد طبیعی پس از عمل و تسکین درد خوب حیاتی هستند. باز هم این مراحل پیچیده و تجربه قابل توجهی در تعویض زانو حداقل تهاجمی مورد نیاز است به منظور مطمئن شوید که آنها به طور قابل اعتماد مورد پس از مورد انجام می شود. اجزای ایمپلنت موقت (کارآزمایی) بدون سیمان استخوان قرار داده می شوند تا مطمئن شوند که به خوبی در برابر استخوان ها جا می گیرند و به خوبی همتراز شده اند؛ در این زمان عملکرد خوب– از جمله خم شدن کامل (خم) پسوند (صاف کردن) و تعادل رباط–تایید شده است.

در نهایت استخوان با استفاده از محلول سالین تمیز می شود و اجزای جایگزین مفصل با استفاده از سیمان استخوان پلی متیل متیل آکریلات به محل سیمان می شوند (نگاه کنید به شکل 20). برش جراحی با استفاده از بخیه و منگنه بسته می شود.

تعویض بی حس کننده توتال
زانو ممکن است تحت بیهوشی اپیدورال نخاعی یا عمومی انجام شود. ما معمولا ترجیح می دهیم بیهوشی اپیدورال یا ستون فقرات از آنجایی که این می تواند کمک به ارائه تسکین درد در روزهای پس از عمل جراحی و اجازه می دهد پیشرفت سریع تر راحت تر در درمان فیزیکی.

طول حداقل تهاجمی (چهار سر – sparing)
تعویض زانو کل هیچ دو تعویض زانو به طور یکسان هستند و برخی از تغییر پذیری در زمان عمل وجود دارد اما جایگزینی زانو کل معمولی طول می کشد حدود 60-80 دقیقه برای انجام زمانی که تکنیک های سنتی استفاده می شود چرا که قرار گرفتن در معرض گسترده تر اجازه پیشرفت سریع تر را از طریق مراحل فنی از روش (نگاه کنید به شکل 21).

شکل 19 — برش پوست برای چهار سر حداقل تهاجمی – تعویض زانو در کل به طور معمول در حدود 4؟ در طول در مقایسه با حدود 8? یا بیشتر برای تعویض زانو کل سنتی.
شکل 20 – در تعویض زانوی کل چهارسر با حداقل تهاجم برش بسیار کوتاه تر است زانو everted نیست و عضله مهم چهار سر و تاندون تقسیم نمی شود. این امر ممکن است پس از عمل جراحی تعویض زانو اجازه توانبخشی سریع تر را دهد. این عکس دید یک تعویض کل زانو را نشان می دهد که از طریق برش کوچکتری که برای رویکرد کم تهاجمی چهارسر-پراکنده استفاده می شود، انجام می شود.
شکل 21 – در تعویض زانوی کل سنتی تاندون چهارسر در طول آن تقسیم می شود و زانو به سمت بیرون (everted یا ?dislocated?) تبدیل می شود تا به مفصل زانو دسترسی پیدا کند. این عکس نشان می دهد جایگزینی زانو کل انجام شده از طریق رویکرد سنتی با زانو everted.

مدیریت درد

و درد هر زمان که ممکن است ما با استفاده از بی حس کننده ستون فقرات با یک محصول مورفین طولانی عمل برای ارائه تسکین درد تا 24 ساعت پس از عمل جراحی. فراتر از آن داروهای درد توسط ورین یا به صورت قرص استفاده می شود برای اجازه توانبخشی سریع زود هنگام.

متناوبا کاتتر اپیدورال (یک لوله انعطاف پذیر بسیار نازک قرار داده شده به کمر در زمان عمل جراحی) برای مدیریت ناراحتی پس از عمل. این دستگاه شبیه به دستگاهی است که برای کمک به زنان برای رساندن راحت تر نوزادان استفاده می شود. تا زمانی که اپیدورال در حال ارائه کنترل درد خوب است ما آن را به مدت دو روز پس از عمل جراحی در محل ترک. پس از اپیدورال حذف قرص درد معمولا ارائه کنترل درد رضایت بخش. بیمارانی که بیهوشی اپیدورال یا ستون فقرات دارند می توانند انتظار داشته باشند که با عصا یا واکر راه بروم و زانو را از طریق طیف نزدیک به کامل حرکت که از روز بعد از عمل جراحی شروع می شود، بپوشانند. در روزهایی که بیمار را دنبال می کنند به قرص های درد منتقل می شود تا به دنبال تعویض زانوی کل چهارسر با حداقل تهاجم، به توانبخشی و بهبودی سریع اجازه دهد.

برخی از بیماران نامزد بی حس کننده ستون فقرات یا اپیدورال نیستند یا انتخاب می کنند که آن ها را ندارند. این بیماران برای یکی دو روز اول داروهای درد را توسط ورین دریافت می کنند و سپس می توانند به دنبال تعویض زانوی کل چهارسر با حداقل تهاجم به خانه بروند.

استفاده از داروهای پس از ترخیص از بیمارستان اکثر بیماران داروهای درد دهانه مصرف– معمولا Percocet Vicoden یا Tylenol #3– به مدت یک تا سه هفته پس از عمل عمدتا برای کمک به درمان فیزیکی و تمرینات خانگی برای زانو.

توانبخشی پرخاشگرانه به دنبال این عمل مطلوب است و سطح بالایی از انگیزه بیمار برای به دست آوردن بهترین نتیجه ممکن مهم است. «حداقل تهاجمی» به معنای «غیر تهاجمی» یا «مینور» نیست؛ این مهم است که متوجه شویم که حتی با تکنیک جدیدتر بزرگترین کلید بهبودی یک بیمار با انگیزه است که در مورد توانبخشی و تمرینات خانگی خود سخت کوش است. هل دادن از طریق مقدار مشخصی از ناراحتی یا درد بخشی از بهبودی از هر تعویض زانو است.

داروهای درد دهان به این فرایند در هفته های پس از عمل جراحی کمک می کنند.

بیشتر بیماران بین ۲ تا ۶ هفته پس از عمل مقداری داروی درد مواد مخدر مصرف می کنند. بیماران نباید در حین مصرف این نوع داروها رانندگی کنند.

اثربخشی داروها در حالی که هر روش جراحی با ناراحتی پس از عمل همراه است اکثر بیمارانی که تا به حال تعویض زانو کل می گویند که درد بسیار قابل مدیریت با داروهای درد و اکثریت بزرگ نگاه به تجربه و پیدا کردن که تسکین درد داده شده توسط تعویض زانو به خوبی ارزش ناراحتی است که به دنبال این نوع عمل جراحی.

به نظر می رسد تعویض زانوی کل چهارسر با حداقل تهاجمی با درد کمتری نسبت به تعویض سنتی کل زانو همراه است. با این حال مهم است که متوجه شوید که آن را یک روش جراحی واقعی است و یک نتیجه خوب بستگی به بیماران با انگیزه است که مایل به فشار را از طریق مقدار مشخصی از ناراحتی برای به دست آوردن بهترین حرکت زانو ممکن و نتیجه پس از عمل جراحی.

عوارض جانبی مهم

داروهای درد می تواند باعث کندی خواب آلودگی مشکلات تنفسی در خالی کردن استفراغ مثانه و تهوع روده و واکنش های آلرژیک شود. بیمارانی که در گذشته داروهای مخدر قابل توجهی مصرف کرده اند ممکن است دریافتند که د مقادیر معمول داروی درد کمتر موثر است. برای برخی از بیماران متعادل سود و عوارض جانبی داروی درد چالش برانگیز است. بیماران در صورتی که مشکلات قبلی با داروی درد یا کنترل درد داشته اند باید به جراح خود اطلاع دهند.

اقامت در بیمارستان

به طور متوسط اقامت بیمارستان پس از سنتی تعویض کل زانو سه روز است و اکثر بیماران چند روز دیگر را در یک مرکز توانبخشی بستری می گذرانند. بیمارانی که ترجیح می دهند توانبخشی بستری نکنند، ممکن است قبل از ترخیص به خانه، یکی دو روز اضافی را در بیمارستان بگذرانند.

مدت زمان کلی بستری شدن در بیمارستان پس از چهارسر حداقل تهاجمی- تعویض کل زانو به طور معمول 48 ساعت است; برخی از بیماران نیاز به ماندن برای یک روز سوم اما بسیاری از نمی کنند. بیماران به طور کلی به طور مستقیم از بیمارستان پس از تعویض زانوی کل چهارسر کم تهاجمی به خانه مرخص می شوند و نیازی به توانبخشی بستری نمی کنند. در نهایت طول اقامت در بیمارستان فردی می شود تا نیازهای هر بیمار را برآورده کند و ترخیص زمانی رخ می دهد که بیمار بتواند محدوده لازم تمرینات حرکتی را انجام دهد و زمانی که سیستم های پشتیبانی خانگی برای بیمار در محل قرار دارند.

بهبودی و توانبخشی در بیماران بیمارستانی

تمرینات دامنه حرکت را در روز پس از عمل جراحی آغاز می کنند. بیماران تشویق می شوند که در روزهای پس از عمل تا حد امکان بایستند و راه برند. بیمارانی که بازپس گیری محدوده خوب از حرکت زود هنگام (تعریف شده به عنوان گسترش نزدیک به کامل و خم فراتر از 90 درجه در یکی دو روز اول پس از عمل جراحی) به طور معمول به خوبی انجام بنابراین این است که در جلسات فیزیکی درمانی است که دو بار در روز پس از عمل جراحی تاکید شده است. اکثر بیماران با واکر یا عصا آغاز می شوند و انتقال به عصا به محض تحمل بیماران تشویق و مجاز می شود به شرطی که تعادل آنها خوب باشد. درمانگران به همه بیماران در نحوه انجام یک برنامه ورزشی خانگی دستور می دهند تا اجازه دهند بهبودی پس از ترخیص ادامه یابد.

ترخیص از بیمارستان

طور متوسط اقامت بیمارستان پس از تعویض زانو کل حداقل تهاجمی دو روز با برخی از بیماران اقامت سه است. بیماران به طور کلی مستقیماً از بیمارستان (دوباره معمولاً پس از اقامت ۴۸ ساعته) به خانه های خود مرخص می شوند و به طور کلی نیازی به توانبخشی بستری نیستند. گاهی اوقات اقامت حتی کوتاه تر است.

در زمان ترخیص بیمار باید نسبتا راحت در داروهای شفاهی باید برش خشک داشته باشد باید تمرینات خود را درک کند و باید با برنامه های مدیریت زانو احساس راحتی کند. مدیریت این محدودیت ها نیازمند برنامه ریزی پیش رو برای انجام فعالیت های زندگی روزمره در طول دوره بهبودی است.
به دنبال اقامت در بیمارستان خود به خانه خواهند رفت. خانه درمان فیزیکی به طور معمول 3 بار در هفته در اسرع وقت پس از ترخیص بیمارستان آغاز شده است.

بیماران تشویق به راه رفتن به طور معمول که ممکن است بلافاصله پس از چهار سر حداقل تهاجمی پراکنده تعویض زانو کل. اکثر مردم استفاده از عصا و یا واکر به مدت یک هفته و سپس عصا برای یک هفته دیگر و یا بیشتر فراتر از آن. اکثر مردم در حال راه رفتن سادگی حدود دو هفته پس از عمل جراحی (نگاه کنید به ویدیو بالا).

بیماران به محض خشک شدن برش جراحی برای یک روز یا بیشتر اجازه دوش گرفتن دارند.

بیماران نباید رانندگی را تا زمانی که احساس کنند رفلکسی هایشان کاملاً طبیعی است از سر گرفته شوند و تا زمانی که احساس کنند می توانند پدال های کنترلی خودرو را بدون محافظت از ناراحتی زانو دستکاری کنند. قطعا بیماران نباید در حین مصرف داروهای درد مبتنی بر مواد مخدر رانندگی کنند. به طور متوسط بیماران قادر به رانندگی بین سه تا شش هفته پس از عمل جراحی هستند.

درمان فیزیکی طول
درمان فیزیکی بر اساس تناسب سن بیمار و سطح انگیزه متفاوت است اما معمولا حدود چهار هفته طول می کشد. دو تا سه جلسه درمانی در هفته به طور متوسط برای این روش است. گاهی اوقات حتی درمان کمتر مورد نیاز است; گاهی اوقات کمی بیشتر.

آیا توانبخشی می تواند در خانه انجام شود؟ 

به همه بیماران مجموعه ای از تمرینات خانگی داده می شود تا بین جلسات فیزیکی درمانی تحت نظارت انجام دهند و تمرینات خانگی بخش مهمی از فرایند بهبودی را تشکیل می دهند. با این حال تحت نظارت درمان — که به بهترین وجه در استودیو درمان فیزیکی سرپایی انجام می شود — بسیار مفید است و آن دسته از بیمارانی که قادر به حضور در درمان سرپایی تشویق به انجام این کار.

برای بیمارانی که قادر به حضور در درمان فیزیکی سرپایی خانه درمان فیزیکی مرتب شده است.
دو بیمار به طور یکسان و بهبودی تا حدودی بر اساس پیچیدگی بازسازی زانو و تناسب سلامت بیمار و سطح انگیزه متفاوت است.

اکثر مردم راه رفتن با استفاده از عصا و یا واکر به مدت 2 هفته و سپس استفاده از عصا برای حدود 2 هفته دیگر.

بیشتر بیماران حداقل ۹۰ درجه حرکت (خم کردن زانو به زاویه راست) را تا یکی دو روز پس از عمل به دست می دهند و نگه می دارند و بیشتر بیماران در نهایت بیش از ۱۱۰ درجه حرکت زانو دریافت می کنند.

اکثر بیماران می توانند حدود 4 هفته به مشاغل بی حال (میز) بازگردند؛ بازگشت به انواع فیزیکی بیشتر از اشتغال باید به صورت موردی خطاب.

اکثر بیماران به فعالیت های کامل برمیگردند– بدون دردی که قبل از عمل جراحی داشتند– حدود دو ماه بعد از عمل.

مدت زمان توانبخشی

از طیف وسیعی از حرکت و اهداف قدرت به دست آمده برنامه ورزش را می توان به سطح حداقل برش. اما حفظ تناسب اندام مادام العمر باید هدف همه باشد!

بازگشت به فعالیت های عادی

روزانه اکثر بیماران در حال راه رفتن بدون کمک به دنبال این روش حدود دو هفته پس از عمل جراحی (نگاه کنید به ویدئو).

بیشتر بیماران می توانند حداقل تا حدود سه هفته پس از عمل جراحی به کار میز کار بازگردند.

محدودیت های طولانی مدت بیمار هدف

از تعویض کل زانو بازگشت بیماران به سطح بالایی از عملکرد بدون درد زانو است. اکثریت زیادی از بیماران قادر به رسیدن به این هدف هستند. با این حال از آنجا که اجزای جایگزینی مشترک هیچ ظرفیتی برای بهبود آسیب ناشی از آسیب های وارده پس از عمل جراحی ما ارائه برخی از دستورالعمل های عقل سلیم برای اوقات فراغت ورزشی و فعالیت های محل کار:

توصیه:

  • شنا
  • ایروبیک آب
  • اسکی کراس کانتری یا پیست نوردیک
  • دوچرخه سواری یا دوچرخه ثابت
  • گلف
  • رقص
  • مشاغل بی کار (کار میز)

مجاز زمانی که بیمار آنها را راحت می بیند:

  • پیاده روی
  • تنیس دونفره ملایم
  • اسکی سراشیبی ملایم
  • نیروی کار سبک (مشاغلی که شامل رانندگی راه رفتن یا ایستادن است اما بلند کردن سنگین نیست)

توصیه نمی شود:

  • دویدن یا دویدن
  • تمرینات ضربه ای
  • ورزش است که نیاز به پیچ و تاب / محوری (تنیس تهاجمی بسکتبال راکتبال)
  • تماس با ورزش
  • نیروی کار سنگین

از آنجا که جایگزینی مشترک شامل یک سطح یاتاقان است که به طور بالقوه می تواند راه رفتن و یا در حال اجرا برای تناسب اندام می پوشند توصیه نمی شود. برخی از بیماران احساس خوبی به اندازه کافی برای انجام این کار و بنابراین نیاز به ورزش قضاوت به منظور طولانی کردن طول عمر مواد ایمپلنت. ورزش های آب شنا دوچرخه سواری و اسکی کراس کانتری (و ماشین هایی که آن را مانند آهنگ نوردیک شبیه سازی می کنند) می توانند سطح بالایی از تناسب اندام قلبی عروقی و عضلانی را بدون پوشیدن بیش از حد بر روی مواد مفصل مصنوعی فراهم کنند.

هزینه های جراح و درمانگر باید اطلاعات مربوط به هزینه معمول برنامه توانبخشی را ارائه دهد.

خلاصه ای از جدیدترین روش تعویض مفصل زانو

تعویض کل زانو برای تعویض مفصل زانو توتال زانو یک تکنیک جراحی قابل اعتماد است که در آن سطوح آرتروز دردناک مفصل زانو با سطوح یاتاقان به خوبی مهندسی شده جایگزین می شوند. درد به طور قابل ملاحظه ای بهبود یافته است و عملکرد دوباره در بیش از 90٪ از بیمارانی که عمل.

حداقل تهاجمی چهار سر پراکنده تعویض زانو کل یک تکنیک جدید برای کاشت به خوبی آزمایش اجزای جایگزین زانو کل در حالی که به حداقل رساندن درد پس از عمل و زمان به بهبودی کامل است. طول برش جراحی در حالی که هدف از روش حدود نیمی از مدت زمان با استفاده از رویکرد حداقل تهاجمی در مقایسه با رویکردهای سنتی جایگزینی زانو کل است. باید به یاد داشته باشید که این یک تکنیک جدید است و اگر چه مطالعات اولیه امیدوار کننده آن است که به احتمال زیاد ما همچنان به کسب اطلاعات بیشتر در مورد این روش به عنوان زمان می گذرد و ممکن است خطراتی برای این رویکرد وجود دارد که به طور کامل در این زمان قدردانی نمی شود.

مانند هر روش عمده ای خطراتی برای عمل جراحی کل زانو وجود دارد و تصمیم به تعویض زانو باید یک انتخاب کیفیت زندگی در نظر گرفته شود که بیماران فردی با درک خوبی از آنچه که آن خطرات هستند.

تعویض زانو یک تکنیک جراحی است که متغیرهای زیادی دارد؛ مانند بسیاری از زمینه های پزشکی در حال انجام تحقیقات ادامه خواهد داد برای کمک به تکنیک تکامل. این مهم است که یاد بگیرند تا آنجا که ممکن است در مورد وضعیت و گزینه های درمان است که در دسترس هستند قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه آیا — و یا چگونه — به تعویض زانو انجام می شود. در حالی که بسیاری از تغییرات در حال حاضر در زمینه تعویض زانو کل در نهایت ممکن است نشان داده شود پیشرفت مشروع – شاید از جمله سطوح یاتاقان جایگزین – مهم است که آنها را با دقت به جایگزینی زانو کل سنتی انجام شده با استفاده از تکنیک های به خوبی تثبیت شده است که ما می دانیم 90-95٪ به احتمال زیاد برای ارائه تسکین درد و عملکرد خوب برای بیش از 10 سال پس از عمل جراحی.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.