درمان جای زخم با پماد 

درمان جای زخم با پماد 

زخم چیست؟

زخم هر نوع آسیب یا شکستگی در سطح پوست است. این زخم ها می تواند به دلیل حوادثی مانند سوختگی، بریدگی کاغذ، پارگی پوست یا جراحی، هر بیماری زمینه ای، یا برخی بیماری های پوستی دیگر که ممکن است در زخم ایجاد شود، به عنوان مثال، اگزما یا پسوریازیس ایجاد شود.

زخم چیست؟

انواع زخم

افراد احتمالاً در طول زندگی در حین انجام فعالیت های روزانه از انواع زخم ها رنج می برند. بسته به علت، محل و عمق، زخم می تواند از یک زخم ساده به شدید منجر شود. در اینجا انواع زخم ها را توضیح داده ایم.

بسته به زمان بهبودی و نیاز به مراقبت از زخم بسته به شدت زخم ، زخم ها را می توان به روش های مختلفی طبقه بندی کرد.

زخم باز یا بسته – زخم ها می توانند باز یا بسته باشند.

 زخم‌های باز زخم‌هایی هستند که بافت/ اندام‌های زیرین آن در معرض دید قرار دارند و به محیط بیرون باز می‌شوند.

زخم های بسته زخم هایی هستند که بدون قرار گرفتن در معرض بافت ها و اندام های زیرین ایجاد می شوند.

زخم حاد یا مزمن – بسته به زمان بهبودی زخم را می توان به حاد یا مزمن طبقه بندی کرد.

 زخم های حاد زخم هایی هستند که بدون هیچ عارضه ای در مدت زمان پیش بینی شده بهبود می یابند. زخم‌های مزمن، زخم‌هایی هستند که مدت زمان نسبتاً طولانی مدتی طول می‌کشد تا با برخی عوارض بهبود یابند.

انواع زخم

انواع زخم های مزمن

1. صدمات فشاری – همچنین به عنوان زخم بستر، زخم فشاری یا زخم پوستی شناخته می شود، این زخم ها زمانی ایجاد می شوند که فشار و/یا نیروی برشی روی پوست وجود داشته باشد. افرادی که بیشتر مستعد ابتلا به این زخم های مزمن هستند، به دلیل هر گونه بیماری پزشکی، تحرک محدودی دارند یا نمی توانند راه بروند، تمام یا بخشی از بدن خود را به موقعیت دیگری حرکت دهند.

2. زخم های دیابتی – این زخم ها عموماً روی پاها ایجاد می شوند و در نتیجه تغییرات اعصاب و گردش خون در بدن ناشی از دیابت ایجاد می شوند. این شامل نوروپاتیک، ایسکمیک و ایسکمیک عصبی است.

زخم تمیز یا آلوده – زخم ها را نیز می توان بر اساس تمیز یا آلوده بودن آنها طبقه بندی کرد. زخم‌های تمیز زخم‌هایی هستند که هیچ ماده خارجی در داخل ندارند، در حالی که زخم‌های آلوده یا زخم‌های عفونی آن‌هایی هستند که ممکن است مقداری خاک، باکتری یا سایر عوامل باکتری زای خارجی داشته باشند. زخم های فشاری را می توان به عنوان نمونه ای از زخم باز یا بسته، بسته به مرحله فعلی آن استفاده کرد.

زخم داخلی یا خارجی – زخم ها همچنین می توانند داخلی یا خارجی باشند. زخم های داخلی می تواند به دلیل اختلال در گردش خون، عملکرد سیستم عصبی، نوروپاتی یا بیماری پزشکی، یا کاهش اکسیژن یا سایر مواد مغذی باشد، در حالی که زخم های خارجی می تواند به دلیل نیروی خارجی یا ضربه ناشی از نفوذ اشیا باشد.

انواع زخم های مزمن

زخم‌های غیر نافذ: این زخم‌ها در اثر ضربه‌های شدید یا اصطکاک با سطوح دیگر ایجاد می‌شوند. آن شامل:

ساییدگی ها

پارگی

کبودی

ضربه مغزی

زخم های نافذ: این زخم ها در اثر ضربه ایجاد می شوند و تمام ضخامت پوست را می شکنند. آن شامل:

زخم های چاقو

برش ها

زخم های جراحی و غیره

هر نوع زخم رویکرد و روش درمانی متفاوتی دارد. زخم های جزئی را می توان توسط یک پزشک معمولی درمان کرد، اما در صورت مشاهده علائم عفونت، باید به یک متخصص مراقبت از زخم تماس مراجعه کنید.

چه پمادی برای بهبود زخم بهتر است؟

پمادهای آنتی بیوتیکی (مانند نئوسپورین) با جلوگیری از عفونت و تمیز و مرطوب نگه داشتن زخم به بهبود زخم کمک می کنند

مراحل بهبود زخم

خون شروع به لخته شدن می کند و دلمه شروع به تشکیل می کند.

گلبول های سفید به دفع عفونت کمک می کنند و شروع به ترمیم بافت آسیب دیده و رگ های خونی شکسته می کنند.

گلبول های قرمز با ایجاد کلاژن، پایه ای برای رشد بافت جدید در زخم ایجاد می کند.

پوست جدید روی این بافت تشکیل می شود و با کشیدن لبه ها به داخل، زخم کوچکتر می شود.

جای زخم ایجاد می شود و ناحیه روی زخم را تقویت می کند.

برای تقویت این روند طبیعی التیام، پاکسازی زخم اولویت اول است.

بسیاری از زخم‌ها، حتی زخم‌های سطحی، می‌توانند به زخم‌های ناخوشایند تبدیل شوند، بنابراین درمان سریع و مؤثر آنها منطقی است. اما بسیاری از بیماران به درمان آنتی بیوتیکی موضعی بدون نسخه به عنوان یک اقدام پیشگیرانه در برابر عفونت دست میزنند. از قضا، نه تنها این درمان ها از عفونت جلوگیری نمی کنند، بلکه استفاده از آنها ممکن است در واقع احتمال تحریک پوست را افزایش دهد. در واقع، باسیتراسین، یک عنصر رایج در پمادهای آنتی بیوتیک موضعی بدون نسخه، یک بار توسط انجمن درماتیت تماسی آمریکا به عنوان آلرژن سال انتخاب شد.

آنتی بیوتیک های موضعی محصولاتی هستند که برای زخم هایی که قبلاً عفونی شده اند استفاده می شوند. از آنجایی که زخم جدید عفونی نشده است، نیازی به آنتی بیوتیک ندارید. بنابراین برای به حداکثر رساندن بهبود و جلوگیری از عفونت چه باید کرد؟ در اینجا دستورالعمل های گام به گام برای درمان زخم سطحی آورده شده است.

  1. زخم را با آب و صابون بشویید. آب نباید استریل باشد. شما به سادگی می خواهید زخم را بشویید و زباله ها، باکتری ها و کثیفی ها را تمیز کنید.
  2. مقداری پراکسید هیدروژن بمالید.
  3. زخم را به آرامی خشک کنید.
  4. مقداری وازلین (مثلاً وازلین) و یک بانداژ چسب بزنید.
  5. بانداژ را عوض کنید و وازلین را هر روز صبح و شب دوباره بمالید.

توصیه من برای استفاده از ژل نفتی (وازلین) ممکن است تعجب آور باشد. اما مطالعاتی که استفاده از وازلین و آنتی بیوتیک های موضعی را با هم مقایسه کرده اند نشان داده است که وازلین در پیشگیری از عفونت موثرتر است. نه تنها محصولی مانند وازلین ارزان‌تر است، بلکه خطر ابتلا به واکنش‌های آلرژیک را کاهش می‌دهد و قرار گرفتن غیرضروری در معرض آنتی‌بیوتیک‌ها را کاهش می‌دهد.

ژل نفتی (وازلین)با حفظ محیط مرطوبی که بدن شما به آن نیاز دارد عمل می کند تا بهبود زخم را به حداکثر برساند. پوشاندن زخم از ایجاد دلمه جلوگیری می کند، که روشی است که بدن شما برای آب بندی رطوبت در بدن شما ایجاد می کند تا زخم شما بتواند التیام یابد. به طور کلی، می‌خواهید از بانداژ و ژل نفتی استفاده کنید تا زمانی که از زخم روی باند تغییر رنگ مایل به زردی ایجاد نشود یا هنگامی که زخم را با پراکسید تمیز می‌کنید «حباب» نزند. این می تواند از 1 تا 2 هفته طول بکشد.

البته، همچنان باید مراقب باشید و مراقب علائم عفونت مانند قرمزی، حساسیت طولانی مدت، چرک یا تورم با بهبود زخم خود باشید. احتمال بروز عفونت در افراد با سیستم ایمنی ضعیف بیشتر است، از جمله

  • افرادی که به طور طبیعی به دلیل بیماری هایی مانند HIV، لوکمی، لوپوس یا دیابت دچار نقص هستند.
  • افرادی که باید از داروهایی استفاده کنند که سیستم ایمنی آنها را تضعیف می کند (به عنوان مثال، گیرندگان پیوند عضو
  • افرادی که سبک زندگی آنها را در معرض خطر قرار می دهد (مثلاً چاقی یا سیگار کشیدن).
مراحل بهبود زخم

پماد الاستوپلاستی التیام دهنده زخم

پمادی برای تسریع بهبود طبیعی زخم‌های سطحی جزئی مانند بریدگی‌ها، خراشیدگی‌ها و همچنین سوختگی‌های درجه یک و کوچک‌تر. پماد ترمیم زخم الاستوپلاست را می توان در هر مرحله از روند بهبودی بر روی زخم های باز سطحی و پوست آسیب دیده استفاده کرد.

از نظر بالینی ثابت شده است که به روند بهبود طبیعی زخم کمک می کند و سرعت می بخشد. پماد الاستوپلاست یک لایه تنفسی ایجاد می کند که از زخم در برابر تأثیرات خارجی محافظت می کند و در عین حال از خشک شدن زخم جلوگیری می کند. این امر باعث بهبود سریع تر زخم و کاهش خطر ایجاد اسکار می شود.

پماد الاستوپلاست ترمیم کننده زخم بسیار دوستدار پوست است. فرمول ملایم از نظر پوست تست شده و برای نوزادان، کودکان و پوست های حساس مناسب است.

پماد ترمیم زخم الاستوپلاست فاقد رنگ، عطر و مواد مشتق شده از حیوانات (وگان) می باشد

لیستی از پمادهای موثر در درمان جای زخم و سوختگی

  • پماد آلفا  پمادی است ضد التهاب و سوختگی برای از بین بردن جای سوختگی  که معمولا پس از برداشتن خالها نیز اجویز می شود.
  • پماد سیکازوم نیز یکی از بهترین ترمیم کننده های موجود در داروخانه ها است.
  • پماد کالاندولا
  • کرم بازسازی کننده وضد التهاب آردن
  • کرم پرودرما
  • کرم ترمیم زخم ناندل
  • کرم ترمیم کننده زخم بیوتی اسکین
  • کرم تسریع درمان زخم اریکه
  • کرم ترمیم کننده سینره
  • کرم ترمیم کننده ام کیو
  • کرم ترمیم کننده بایودرما
  • ژل استراتامد که در درمان جای برآمدگی حاصل از زخم موثر است
  • ژل سیلیکونی رژواسیل برندی آمریکایی است که در درمان استریج های پوستی موثر است
  • کرم زینک اکساید
  • کرم ترمیم کننده رژودرم
  • کرم ترمیم کننده سی گل
  • پماد ژانوهیل ژانوس
  • پماد ترمیم کننده هیدروکورتیزون
  • پماد تتراسایکلین
  • پمادسیلورسولفادیازین
  • و….

 

تفاوت بین کرم و پماد ترمیم کننده زخم چیست

پماد و همچنین کرم های ترمیم کننده زخم، هر دو به صورت موضعی استفاده می شوند، اما تفاوت هایی دارند که با دانستن آن میتوانیم بهترین انتخاب را برای استفاده از آنها داشته باشیم. در ترکیبات کرم های ترمیم کننده از ماده ای به اسم لانولین استفاده شده که نفوذ کمتری به داخل پوست دارد. پس زمانی که دچار یک سوختگی یا بریدگی سطحی می شویم باید از بهترین کرم ترمیم کننده زخم باز استفاده کنیم.

اما در ترکیبات پمادها از وازلین استفاده شده است. وازلین در عمق زخم، نفوذ  بیشتری دارد پس این محصول برای بریدگی های عمیق تاثیر گذارتر است.

تفاوت بین کرم و پماد ترمیم کننده زخم چیست

آیا پماد باعث بهبود سریعتر زخم می شود؟

یک فرد می تواند زخم را با چندین پماد ضد باکتری بدون نسخه (OTC) درمان کند که می تواند به جلوگیری از عفونت کمک کند. آنها همچنین می توانند به بهبود سریعتر زخم کمک کنند.

آیا می توان از پماد برای زخم های باز استفاده کرد؟

زخم های باز کوچک ممکن است نیازی به درمان پزشکی نداشته باشند، اما استفاده از پماد آنتی بیوتیک OTC به تمیز نگه داشتن زخم کمک می کند. افراد می توانند از زردچوبه، آلوئه ورا، روغن نارگیل یا سیر به عنوان درمان طبیعی برای زخم های باز جزئی استفاده کنند. زخم های باز بزرگ که خونریزی قابل توجهی دارند نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند.

بهترین پماد آنتی بیوتیکی برای زخم های باز چیست؟

پماد آنتی بیوتیک کمک های اولیه POLYSPORIN اولین پماد کمک های اولیه توصیه شده توسط متخصصین پوست است. این یک آنتی بیوتیک مضاعف است که حاوی باسیتراسین و پلی میکسین B است. از عفونت در بریدگی های جزئی، خراش ها و سوختگی ها جلوگیری می کند.

آیا زخم ها با پوشش بهتر بهبود می یابند یا بدون پوشش؟

هوا زخم را خشک می کند و باعث مرگ سلولی می شود نه بهبودی. پوشاندن زخم باعث حفظ رطوبت طبیعی می شود که به زنده ماندن سلول ها کمک می کند. یک برش در معرض آلودگی ها و زباله ها را از هوا می گیرد. زخمی که در محیط مرطوب بهبود می یابد، کمتر جای زخم باقی می گذارد

سوفرامایسین یا بتادین کدام بهتر است؟

سوفرامایسین یک آنتی بیوتیک است. باکتری ها را از بین می برد. بتادین ضد عفونی کننده است و از کلونیزاسیون باکتری ها جلوگیری می کند. بنابراین اگر عفونت دارید از سوفرامایسین استفاده کنید و اگر تمیز است از بتادین استفاده کنید

به طب دائم امتیاز دهید

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.