پزشکی طب دائم
زندگی بعد از تعویض مفصل لگن

زندگی بعد از تعویض مفصل لگن

آیا می توانید پس از تعویض مفصل لگن یک زندگی عادی داشته باشید؟

اکثریت قریب به اتفاق بیماران پس از جراحی تعویض مفصل ران به سر کار، زندگی جنسی عادی و سایر فعالیت‌ها بازمی‌گردند.

محدودیت های مادام العمر پس از تعویض مفصل ران چیست؟

به بیماران تعویض مفصل لگن لیست بلندبالایی از کارهایی داده می شود که نباید انجام دهند – ران یا زانوها را بی

شتر از 90 درجه نباید خم کنید، پاها را روی هم نکشید، پا را برای پوشیدن جوراب بلند نکنید، و موارد دیگر. این محدودیت های حرکتی از لگن جدید در برابر دررفتگی محافظت می کند.

شایع ترین عارضه بعد از تعویض مفصل چیست؟

یکی از شایع ترین عوارض جدی پزشکی مربوط به جراحی تعویض مفصل، لخته شدن خون است. ترومبوز ورید عمقی (DVT) به لخته شدن خون در پا اشاره دارد و ترومبوز ورید عمقی نامیده می شود.
آمبولی ریه (PE) به لخته ای اشاره دارد که می شکند و به سمت ریه ها حرکت می کند.البته این مشکلات نادر هستند.

آیا تعویض مفصل لگن عمر شما را کوتاه می کند؟

طبق یک گزارش جدید، جراحی تعویض مفصل ران نه تنها کیفیت زندگی را بهبود می بخشد، بلکه با افزایش امید به زندگی در مقایسه با افراد هم سن و جنس مرتبط است.

پس از تعویض مفصل لگن هرگز نمی توانید چه کارهایی انجام دهید؟

برخی از موارد متداول که پس از جراحی تعویض مفصل لگن باید از آنها اجتناب کنید عبارتند از:

  • در مقابل بلند شدن و حرکت کردن مقاومت نکنید.
  • کمر را بیش از 90 درجه خم نکنید.
  • زانوهای خود را از کنار باسن خود بالا نبرید.
  • پاهایتان را روی هم نگذارید.
  • در ناحیه باسن پیچ و تاب نکنید.
  • پاهای خود را خیلی به سمت داخل یا خارج نچرخانید.

آیا تعویض مفصل لگن می تواند 40 سال طول بکشد؟

بقای تعویض مفصل ران اغلب در موارد سری گزارش شده است که برخی از آنها تا 40 سال دوام دارد.

آیا می توانم بعد از تعویض مفصل لگن پاهایم را روی هم بگذارم؟

حداقل به مدت 6 تا 8 هفته پاهای خود را روی زانو روی هم قرار ندهید. زانوی خود را بالاتر از باسن خود نیاورید. هنگام نشستن یا در حالت نشستن به جلو خم نشوید.

چرا بعد از تعویض مفصل ران هنوز می لنگم؟

لنگی بعد از جراحی تعویض مفصل لگن که زمانی رخ می‌دهد که پای جراحی شده مستقیماً زیر لگن روی زمین باشد. این عیب اغلب زمانی دیده می شود که تنه بیش از حد روی لگن جراحی خم می شود. یک عضله روی لگن، عضله سرینی مدیوس، اغلب پس از جراحی به میزان قابل توجهی ضعیف می شود.

محققان قبلاً نشان داده بودند که قدرت لگن و ضعف عضلانی تا 2 سال پس از جراحی ادامه دارد. بر اساس بهبودی سریع در 3 تا 4 ماه اول، برخی از بیماران ممکن است انجام تمرینات خود را متوقف کنند، که ممکن است بهبودی آنها را محدود کند و آنها را در معرض خطر سقوط قرار دهد.

برنامه های بعد از تعویض مفصل لگن

پیاده‌روی با واکر یا عصای خود برای کمک در 6 هفته اول پس از جراحی تعویض مفصل لگن استفاده کنید. توصیه هایی را در مورد پیشرفت فراتر از استفاده از عصا/واکر در زیر مشاهده کنید. بیماران جوان، سالم، یا فعال هیپ می‌توانند تا حد امکان پیشرفت کنند.

موارد زیر فقط برای دستورالعمل است. تک تک بیماران ممکن است تنوع بالایی در توانایی های خود پس از جراحی نشان دهند. اگر این توصیه‌ها را رعایت نکنید، «از برنامه عقب‌تر» نیستید.

• هفته 1 پس از جراحی: هدف از راه رفتن در منزل، فواصل کوتاه مکرر (هر ساعت) در طول روز با وسیله کمکی (واکر چرخ جلو یا عصا).

• هفته های 2-3: هدف فواصل کوتاه جامعه. به عنوان مثال 1/4 تا 1/2 بلوک شهر، چند بار در روز با استراحت در صورت نیاز.

• هفته 3-4: گشت و گذارهای کوتاه برای خرید جامعه. 3/4 به یک بلوک کامل شهری با استراحت در صورت نیاز، چندین بار در طول روز. در طول هفته های 3-5، اگر با برنامه خانه خود سازگار بوده باشید، معمولاً استقامت راه رفتن افزایش می یابد.

• هفته های 4-5: مسافت های سیار تا 1 مایل (2-3 بلوک شهری)، در صورت نیاز استراحت کنید.

• هفته 5-6: مسافت های سرپایی 1-2 مایلی. می تواند نیازهای خرید را پس از رها شدن برای رانندگی برآورده کند. ممکن است همچنان برای مسافت های بیشتر از یک مایل به استراحت نیاز داشته باشد. تحمل فعالیت ممکن است همچنان محدود باشد.

چه زمانی استفاده از واکر را متوقف کنم؟

هدف شما پس از جراحی تعویض مفصل لگن، بازیابی توانایی راه رفتن طبیعی (راه رفتن) بدون کمک راه رفتن (واکر یا عصا) است. اگر سال ها قبل از جراحی تعویض مفصل لگن از این دستگاه ها استفاده کرده اید، خود جراحی ممکن است نیاز شما را به چنین وسیله ای کاهش ندهد.
به خصوص اگر نگرانی هایی در مورد تعادل یا ایمنی راه رفتن دارید. همه افراد، پس از جراحی تعویض مفصل لگن، درجاتی از ناهنجاری های راه رفتن زیر را نشان می دهند. این اختلالات راه رفتن اغلب دلیل ارجاع به مراقبت های فیزیوتراپی برای کمک به اصلاح این مشکلات پس از جراحی است.

اولین،و شایع ترین مشکل راه رفتن زمانی رخ می دهد که بیمار تعویض مفصل لگن با پای تعویض مفصل لگن یک گام بلند (گام برداشته) و با پای درگیر یک قدم کوتاه برمی دارد. این کار برای جلوگیری از گسترش مفصل لگن جراحی انجام می شود که می تواند باعث ایجاد ناراحتی در کشش کشاله ران شود. تلاش برای کشش باسن، همانطور که گفته شد،
به کاهش این درد کشاله ران در حین راه رفتن کمک می کند.

توصیه: باید سعی کنید و روی گام‌های بلندتر روی پای غیر جراحی خود تمرکز کنید.

دومین مشکل رایج راه رفتن خم شدن زانو خیلی زود قبل از اینکه پا به طور معمول در حین راه رفتن به سمت جلو حرکت کند. باز هم، اغلب، این کار برای جلوگیری از کشیده شدن بیش از حد لگن جراحی به سمت عقب انجام می شود.

توصیه: باید سعی کنید پاشنه پای عمل شده را به اندازه پای غیر جراحی روی زمین نگه دارید.

سومین عیب رایج راه رفتن زمانی اتفاق می‌افتد که بیماران جراحی تعویض کامل مفصل ران، قبل از فشار دادن پای جراحی کشیده، از ناحیه کمر به جلو خم می‌شوند. مجدداً، بیمار سعی می کند از اکستنشن هیپ خودداری کند.

توصیه: برای اصلاح این مشکل، روی عقب نگه داشتن شانه ها و راه رفتن به صورت عمودی تمرکز کنید و روی هر دو پای راست و چپ یک گام بردارید.

بالا رفتن از پله ها با عصا بعد از تعویض مفصل

بالا رفتن را با خوب، پایین رفتن را با پای بد(جراحی شده). پای قوی (غیر جراحی) ابتدا می رود. پای عمل دوم می شود. عصا یا واکر در آخر قرار می گیرند.

پایین رفتن از پله ها با عصا بعد از تعویض مفصل

برعکس بالا رفتن از پله می شود یعنی پای قوی (غیر جراحی) آخر می شود.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.